Showing posts with label மொக்கை. Show all posts
Showing posts with label மொக்கை. Show all posts

Thursday, February 7, 2013

மொக்கை - சிறுகுறிப்பு

மொக்கை என்றால் என்ன?

வாங்க உங்களுக்கு ஒரு உதாரணம் மூலமாக விளக்குகிறேன். 

கற்றது கைமண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு என்ற பழமொழியை எடுத்துக்குவோம். 

ஆறாம் வகுப்பில் ஆசிரியர் இந்தப் பழமொழியை சொல்லி அதற்கான விளக்கமாக ,”பசங்களா இதுவரைக்கும் நீங்க தெரிஞ்சிக்கிட்டது கை மண் அளவுதான், இனி நீங்க கத்துக்க வேண்டியது உலகளவு ” என்றார்.

ஓகே, அதன் பிறகு ஏழாப்பு,எட்டாப்பு என ஆரம்பித்து மேற்படிப்பு வரைக்கும் படிச்சாச்சு, அப்புறம் வேலையில் சேர்ந்தும் சில வருடங்கள் ஆச்சு. இப்போது கற்றது அட்லீஸ்ட் ஒரு கால்கிலோவாவது இருக்கணும் இல்லையா, இப்பவும் கற்றது கைமண் அளவுன்னா லாஜிக் இடிக்கிற மாதிரி இல்லை என்று தட்டையாய் ஒரு வாதத்தை முன் வைக்கலாம்.

இல்லை, ஆறாப்பு படிச்சப்போ இருந்த கை சைஸ்தான் இப்பவும் இருக்குமா,இப்போ கையும் பெருசா ஆகியிருக்கும், நீ புதுசா கத்துக்கிட்டது இப்போ உள்ள கையளவு மண்ணுக்கு சமம் என்று படிமங்கள்,குறியீடு என பல அடுக்குகளுக்குள் புகுந்து இதை அணுகி லாஜிக் கண்டுபிடித்து மடக்கலாம்.

”அட இருங்கப்பா, என்னுடைய கைமண் அளவையும் சேர்த்ததுதானே உலகளவு என்பது, அப்படி பார்த்தா, கற்றது கைமண் அளவு கல்லாதது உலகளவு - கைமண் அளவுஎன்பதுதானே சரியா இருக்க முடியும்” என்று பழமொழியைச் சொன்ன ஔவையார் கணக்கில் வீக் என்று புரூவ் பண்ணி தீர்ப்பு சொன்னவனுக்கு ஆப்பு வைக்கும் மூன்றாவது கோணத்திற்கும் இந்த பழமொழி விசாலமாய் வாயிலைத் திறந்து வைத்து ஒரு இன்ஃபினிட்டியாய் தொடர்கிறது இல்லையா?

அதனால்தான் ஏற்கனவே இப்படி ஆராய்ஞ்சவய்ங்க சொல்லியிருக்காய்ங்க, ”பழமொழி சொன்னால் அனுபவிக்கணும், ஆராயக்கூடாது” என்ற நீதியை.

ஓகே, இப்போது இது மொக்கைதானா என்பதை கீழ்கண்ட சோதனைகள் மூலம் கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கலாம்.

1. இதை படிக்க ஆரம்பிச்சு சில நொடிகளிலேயே ”ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸப்பா...முடியல” 

2. ஹேய் ஹேஹஹேய்..வன்ட்டாருப்பா பெரிய ...

3.ஏன்டா ரூம்போட்டா யோசிச்ச கொய்யால..

4. இவனையெல்லாம் யோசிக்காம பிளாக் பண்ணா என்ன

இந்த நான்கில் எதாவது ஒன்று உங்களுக்கு தோன்றியிருந்தால் கண்டிப்பா கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கலாம் இது மொக்கை என்று.

Monday, July 30, 2012

டைம் பாஸ்-1

“இனி உங்க கூட ஷாப்பிங் வந்தா,என்னன்னு கேளுங்க”என்று ஆரம்பிக்கும் சண்டையானது,“வீக் எண்ட்,ஷாப்பிங் கூட்டிட்டு போறேன்” என்பதில் சமாதானமாகிறது.
#என்னமோ போடா மாதவா

எங்க தஞ்சாவூர் கலெக்டர் ரொம்ப வருஷமா அங்கேயே இருக்கார். அவரையும் மாத்தினா புண்ணியமா போவும்.
 #தங்கம் சீரியல் டார்ச்சர்

”இதுவும் கடந்து போகும்” என்று சொன்னவன் ஊரு பக்கம் டவுன் பஸ்ல போனவானாத்தான் இருக்கணும் ,
#அதைத்தான் ஆடு மாடு உட்பட அனைத்தும் கடந்து போகும்.

பஸ் ,சாலு, சாக்கு, மதி இந்த வார்த்தைகளின் மூலமே மற்ற மாநில மொழிகளையும் கத்துக்கலாம்னு ஆரம்பித்தேன்.அப்புறம் ‘போதும்’னு விட்டுட்டேன் .

வாய வச்சிகிட்டு சும்மா இருந்தா பொழப்பு நடக்குமா?
 #டப்பிங் ஆர்ட்டிஸ்ட்

வாழ்க்கை என்பது சிலருக்கு வழுக்கையாவதில் வழுக்கிவிடுகிறது. 
#விக் எடு கொண்டாடு

”தேடல் என்பது உள்ளவரை வாழ்வில் ருசியிருக்குமாம்”.
#எங்க ஏரியாவில் ஒவ்வொரு ஹோட்டலா தேடித் தேடி சாப்பிட்டும் ருசியே இல்லையப்பு.

தொப்பையைக் குறைக்க, டி.வி ரிமோட்டை தூர வீசு. 
#பிட்னஸ் சீக்ரெட்

கோயில் உண்டியலை உடைச்சு திருடுபவனே சிறந்த நாத்திகவாதி. 
#பேச்சை குறை செயலில் இறங்கு

”கதவைத் திற காற்று வரட்டும்” என்னும் நித்தி மொழியை நித்திய மொழியாகச் செய்ததே இவ்வாட்சியின் ஓராண்டு சாதனை. 
#பவர் கட்

ரயில்வே ஸ்டேஷன் போன்ற இடங்களில் சோதனையிடும் போலீசாரைக் கண்டால் யதார்த்தமாய் இருக்கும் நாம், அதை வெளிக்காட்ட நடிக்க ஆரம்பிக்கிறோம். 
#அவதானிப்பு

தனக்குத்தானே புலம்புதல் என்பது மனநிலையோ அல்லது பணநிலையோ சரியில்லாததின் அறிகுறி.
#சார் இன்னும் சம்பளம் கிரிடிட் ஆவல

Monday, February 6, 2012

பல்பு

”மச்சி , ஈவ்னிங் ஃப்ரி பண்ணிக்கோ சரக்கு இருக்கு”.

“டேய் இன்னைக்கு வேண்டாண்டா ஒர்க் இருக்கு, ஆஃபிஸ்லேருந்து கிளம்ப லேட்டாகும்”

”அப்படி என்னதாண்டா ஆணி புடுங்குவீங்க இந்த சாஃப்ட்வேர் கம்பெனிகள்ல” என்றவன், ”கிளென்ஃபிடிச் ஃப்ரம் யூகே யோசிச்சுக்க. வச்சிடட்டுமா” என்றான்.

“டேய் டேய் மச்சி பொறுடா ..ம்ம்ம் ஹி ஹி வறேன்டா”

”ஹா ஹா ... சரி நானே உங்க ஆஃபிஸ்ல வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன்” என்றுவிட்டு போனை கட் பண்ணியவன் என்னுடைய பால்ய கால நண்பன் ரகு.

பெங்களூருவில் அஞ்சு வருஷம் குப்பை கொட்டிவிட்டு போன மாசம்தான் சென்னைக்கு வந்திருக்கான். ரொம்ப நாளா டச்சில் இல்லாமல் இருந்தவன் எப்படியோ முகநூலின் வழியா பிடிச்சிட்டான். இதோ இங்கு வந்து மூன்றாவது முறையாக சந்திக்க போறோம்.

காலையிலே இந்த புளு கலர் செக்டு ஷேர்ட் போடும்போதே தோணுச்சு இன்னிக்கு ரகு கால் பண்ணிட போறான்னு. நான் இதே ஷேர்ட் அணிந்திருந்த நாட்களில்தான் இதற்கு முன்பான இரு சந்திப்புகளுமே நடந்தன. ஆச்சர்யம் என்னென்னா அவனும் கூட பிஸ்தா கலரிலான செக்டு ஷேர்ட்தான் அந்த இரு சந்திப்புகளிலுமே அணிந்திருந்தான். இன்றைக்கும் அவன் அதே ஷேர்ட்டில் வரானான்னு பார்க்கணும்.

சரியா ஆறு மணிக்கு போன் பண்ணினான்,

“ டேய் மச்சி நான் உங்க ஆஃபிஸ் வெளியேதாண்டா நிக்குறேன் ”

”ரெண்டே நிமிஷம்டா ஷட் டவுன் பண்ணிட்டு வறேன்”

வாட் எ கோஇன்ஸிடெண்ட், சொன்னா நம்ப மாட்டீங்க அவன் இன்றைக்கும் அதே ஷேர்ட்டில்தான் இருந்தான். யுனிகானில் அமர்ந்து ரோட்டை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவனை நோக்கி,

“டேய் மச்சி” என்றதுதான் தாமதம்.

திரும்பியவன் யோசிக்காமல் கேட்டான்,“டேய் உங்க ஆஃபிஸ்லயும் யூனிஃபார்ம்தானா?”

Monday, January 24, 2011

போகிற‌ போக்கில்...

ம‌ச்சான்:என்ன‌ய்யா மாமா பொங்க‌ல் வேலையெல்லாம் ரொம்ப‌ சுறுசுறுப்பா பாக்குற‌ மாதிரி தெரியுது?

மாமா:ஏதோ என்னால‌ முடிஞ்ச‌தை செய்றேன்

ம‌ச்சான்:யோவ் முடிஞ்ச‌தை ஏய்யா திருப்பியும் செய்யிற முடியாம‌ இருக்கிற‌ வேலைய‌ பாப்பியா

மாம‌ன்:????

*****************************
ஃபைனான்ஸ் பார்ட்டி:அண்ணே, தேதி ப‌த்தாச்சு இன்னும் உங்க‌ வீட்டில‌ ப‌ண‌ம் க‌ட்ட‌ல‌..

மாமா:ரெண்டு நாள் பொறுத்துக்க‌ப்பா க‌ட்டிடுறேன்.

ம‌ச்சான்:யோவ் மாமா அவ்வ‌ள‌வோ பெரிய‌ ஆளாய்யா நீ, ப‌ண‌ம் க‌ட்ட‌ ரெண்டு நாள் ஆகுமா?அவ்வ‌ளோ ப‌ண‌மாய்யா வ‌ச்சிருக்க‌ ஊர் ப‌ய‌லுவ‌ க‌ண்ணு ப‌டுற‌துக்குள்ள‌ எல்லாத்தையும் க‌ட்டி வ‌ச்சிருய்யா.

மாமா:????

***************************
மாமா:சாப்பிட்ட‌திலேர்ந்து வ‌யித்த‌ வ‌லிக்கிற‌ மாதிரியே இருக்கு

ப‌ங்காளி:அதுக்குத்தான் சொன்னேன் நைட்டுல‌ முட்ட‌(முட்டை) சாப்பிடாதேன்னு.

ம‌ச்சான்:முட்ட‌(முட்டை) சாப்பிட்டதால‌ இருக்காது, வ‌யிறு முட்ட‌ சாப்பிட்டுருப்பாரு அதான் வ‌லிக்குது.

மாமா:????

******************************
ம‌ச்சான்:இந்த‌ சுப்ர‌ம‌ணி எத்த‌ன‌ சுவ‌ரேறி குதிச்சிருப்பான், அவ‌னுக்கு பாருய்யா அருமையான‌ பொண்டாட்டி , இப்ப‌டி திரியிற‌வ‌ய்ங்க‌ளுக்குதாய்யா ந‌ல்ல‌ புள்ள‌ய‌ளா சிக்கிருது ம்ஹீம்..தான் உண்டு சோலி உண்டுன்னு அமைதியா இருக்குற‌வ‌ய்ங்க‌ளுக்கு பாரு இத்து போன‌து நொந்து போன‌து ஓட்ட‌ ஒட‌ச‌லா வ‌ந்து அமையும்..

மாமா:ஆமாமா, நீயும் தான் எந்த‌ வ‌ம்பு தும்புக்கும் போகாம‌ இருக்குற‌, உன‌க்கு எந்த‌ ஓட்ட‌ ஒட‌ச‌லோ..

ம‌ச்சான்:யோவ் ஒந்த‌ங்க‌ச்சியாதான் க‌ட்டிக்க‌லாம்னு இருக்கேன் நீ இப்ப‌டி சொல்ற‌.

மாமா:?????

Tuesday, August 17, 2010

வாழ்க்கைப் ப‌ய‌ண‌த்தில்....

தெருவின் துவக்கத்தில்
ஒயின்ஸை நோக்கி தொடங்கிய பயணம்
இடவலமாய் மாறிமாறி குலுக்கியும்
இடைஇடையே இறக்கும் சரக்கில்
இறுதிவரை நிகழவே இல்லை
எதிர்பார்த்த போதை..!


முதல் ரவுண்டின் துவக்கத்தில்
நட்பின் மேல்
துளிர்க்கும் பாசமும் பிடிப்பும்
பற்றுதலும் பிரியமும்
மூன்றாவது ரவுண்டில்
முற்றிலும் நீர்த்துபோகிறது
எந்த மரியாதையுமின்றி....


எல்லா ஒயின்ஸின் வாசலிலும்
வாங்குவதில் பரபரப்பு வியாதியாய்
இந்த முறையாவது எல்லோரும்
வாங்கும் முன் வாங்க வேண்டும்
சங்கல்பம் நினைவிற்கு வருகிறது
வழக்கம் போல் முட்டிமோதி
வாங்க யத்தனிக்கும் நேரத்தில்..!


ஒரிஜின‌ல் இங்கே
:

ந‌ன்றி க‌திர்.

Tuesday, September 22, 2009

வேட்டைக்காரன் என் பார்வையில்

ஒரு பேராழியில் ஏற்படும் மிகப்பெரிய கொந்தளிப்புக் காட்சியோடு தொடங்குகிறது படம். கேமரா சூம் அவுட் ஆக ஆக பரந்து விரிந்ததொரு ஆலமரத்தினடியில் ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுக்கொண்டிருக்கும் எணணெய்ச் சட்டிதான் அந்த பெருஞ்சமுத்திரம் எனத் தெரியும்போது ’அட’ என ஆரம்பக்காட்சியிலேயே ஆச்சர்யப்படுத்துகிறார்கள்.

பாட்டியின் கடையில் வடைக்கு ஏகப்பட்ட கியூ நிற்க, பாட்டியோ தன் பேரன் முதல் போணி செய்தால்தான் மற்றவர்களுக்கு வடையெனச் சொல்லியபடியே தட்டில் வடையை வைத்துக்கொண்டு காத்திருக்க, திடீரென இடியும் மின்னலுமாய் பெருமழைக்கான அறிகுறிகள் தோன்ற எங்கிருந்து வருகிறார் என்றேத் தெரியாமல் மாடுகள் மிரளும், நாய்கள் கண்டால் நாற்பது கிலோமீட்டருக்கு துரத்தும் நிறத்திலான காஸ்ட்யூமில் பாட்டியின் முன்பு தோன்றுகிறார் ஹீரோ.

”வந்துட்டியா ராசா” என்று பாட்டி ஹீரோவின் முகத்தை வருடி திருஷ்டி முறிக்கும்போது மீண்டும் மின்னல் வெட்டி இடியிடிக்கிறது, ஹீரோ தனது தலையைச் சாய்த்து வானத்தை நோக்கி கிராஸாக ஒரு லுக்விட திரண்டிருக்கும் கருமேகக் கூட்டங்கள் பஞ்சாய் திக்கெட்டும் பறக்க, பளீரென வானம் துடைத்து வைக்கப்பட்டதுபோல் ஆகிவிடுகிறது.

இக்காட்சியைக் கண்டதும் விசில் சத்தம் தியேட்டரை நிறைக்கிறது, அந்தச் சத்தத்தோடே தனது அறிமுகக் குத்துப் பாடலை ஆடிமுடிக்கிறார் ஹீரோ.

பாடல் முடிந்ததும் பாட்டியம்மா வடையை ஹீரோவிற்கு ஊட்ட எத்தணிக்கும்போது ஆலமரத்தில் அமர்ந்து ரொம்ப நேரமாக வடைமேலேயேக் கண்ணாக இருக்கும் ஒரு காக்கா இமைக்கும் நேரத்தில் வடையை கவ்விக்கொண்டுச் சென்றுவிடுகிறது.

இதை எதிர்பாரா பாட்டி மற்றும் பேரனின் முகங்களில் அதிர்ச்சி அலைகள். மீண்டும் கார்மேகம் சூழ்கிறது. பாட்டி பத்து கட்டபொம்மி(கள்),ஐம்பது மனோகரா கண்ணாம்பாள்(கள்),நூறு கண்ணகி(கள்)யாக மாறி ”பேராண்டி அந்த காக்காவை சும்மா விடக்கூடாது,அதை சூப் வைத்தேத் தீருவேன். நீ உப்பு போட்டு வடை திங்கறவனாயிருந்தா அந்த காக்காயோட என்னை வந்து பாரு, அப்படியில்ல இந்த ஜென்மத்துக்கும் உனக்கு வடை கிடையாது” என ’வட போச்சே’ என்கிற ஆதங்கத்தில் வீரவசனம் பேசுகிறார். ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் இடையிலும் பயங்கரமான இடி மின்னல் எஃபெக்ட்டும் அதைவிட பயங்கரமாக ஹீரோவின் குளோசப் ஷாட்களுமாய் பட்டாசாய் இருக்கிறது அக்காட்சி.

பாட்டி தனக்கு சின்ன வயதிலிருந்தே வடை கொடுத்து வளர்த்ததை ஒரு சின்ன ஃப்ளாஷ் பேக் ஓட்டி முடித்து, வடைக்கு விடை தேடும் முயற்சியாக அந்தக் காக்காவைப் பிடிக்க வேட்டைக்காரனாகிறார் ஹீரோ.

இங்கே ஆரம்பிக்கும் பரபரப்பு இறுதிவரை தொடர்கிறது. அதன் பின் ஹீரோ வரும் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் பேக்ரவுண்டில் வரும் அந்த ”காரன் காரன் வேட்டைக்காரன்” தீம் மியூசிக் பட்டையைக் கிளப்புகிறது.

மரத்திற்கு மரம் பறந்து எப்படியாது வடையை தின்றுவிட போராடும் காக்காவைவிட பலமடங்கு உயரத்தில் பறந்து பறந்து விரட்டும் ஹீரோவைப் பார்த்து காக்கா மிரளும் குளோசப் ஷாட்களில் கேமரா மேன் சபாஷ் வாங்குகிறார்.

ஹை ஓல்ட்டேஜ் மின்சாரக் கம்பிகளிலெல்லாம் ஹீரோ அனாயசமாக தொங்கிச் செல்லும் காட்சிகளில் ஹீரோவின் பவர் என்ன என்பதை நேரடி வசனங்கள் வைக்காமல் ஒவ்வொரு ரசிகனுக்கும் புரிய வைப்பது டைரக்டரின் சாமர்த்தியம். இப்படி பல காட்சிகள் ஹாலிவுட் படங்களுக்கே சவால் விடும் வகையில் படமெங்கும் தோரணங்களாய்.

மாற்றி மாற்றிப் பறந்ததில் ஹீரோவும் காக்காவும் ஒரு காட்டிற்குள் வந்துவிடுகின்றனர். காக்கா மிகவும் சோர்வாகி ஆற்றங்கரை மரமொன்றில் அமர்ந்துவிடுகிறது. ஹீரோ ஆற்றின் குறுக்கே கட்டப்பட்டிருகும் மரப்பாலத்தில் நின்று வில்லில் அம்பை வைத்துக் காக்காவை நோக்கி குறிபார்க்கையில் ஒரு கட்டெறும்பு ஹீரோவின் காலைக்கடிக்க ஹிரோ அவசரமாய் காலை சொறியக் குனிகையில் தவறி ஆற்றில் விழப்போகிறார் அப்போது அவ்வழியாய் வரும் காட்டுவாசிப்பெண் ஹீரோவைத் தாங்கிப் பிடிக்கிறார்.

அந்தக் காட்டுவாசிப் பெண்தான் ஹீரோயின்.படம் பார்ப்பவர்களுக்கே நாலைந்து காட்சிகளுக்குப் பிறகுதான் அவர்தான் ஹீரோயின் என்பதே புலப்படுகிறது. மேக்கப் இல்லாமல் நடித்திருப்பதால் ரொம்பவே பொருத்தமாயிருக்கிறார் இந்தக் கதாபாத்திரத்திற்கு.

இதற்கிடையில் கட்டெறும்புக் கடிக்கையில் காக்கா தப்பிவிடுகிறது.அப்போது காக்காவிற்கும் கட்டெறும்புக்குமான நட்பின் ஃபிளாஷ் பேக் ஒன்று வருகிறது. இக்காட்சியின்போது எனக்கு பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த சிறுவன் "ஹையா இந்தக் கதை எனக்குத் தெரியும்" என துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டிருந்தான். இப்படம் ரிலீஸ் ஆவதற்கு முன் இயக்குனர் தானே பலநாள் யோசித்து எழுதிய அருமையான ஃபிளாஷ் பேக் ஒன்று இப்படத்தில் யாரும் யோசிக்காத கோணத்தில் சொல்லியிருக்கிறேன் என்று சொல்லியிருந்ததை இங்கே நினைவுக் கூர்வது அவசியமாகிறது.

இதுவரை விறுவிறுப்பாய் நகரும் கதையில் ஹீரோயின் வந்த பிறகு ஹீரோவை காக்காவை துரத்த வைப்பதா இல்லை ஹீரோயினைத் துரத்த வைப்பதா என்று இந்த இடத்தில் டைரக்டர் கொஞ்சம் தடுமாறியிருக்கிறார். அதைக் கொஞ்சம் சரி செய்திருக்கலாம்.

சரியாக கதை சிறிது தொய்வாகும் இந்த இடத்தில் ஹீரோயின் ஆற்றில் விழுந்துத் தத்தளிக்கிறார்.ஹீரோவிற்கோ நீச்சல் தெரியாது ஆற்றின் கரையிலேயே நின்று கதறி அழுகிறான், மீண்டும் திரைக்கதை சூடுபிடிக்கிறது. தியேட்டரில் ஆங்காங்கே விசும்பல் சத்தம்.அப்போது ஒரு தேவதை ஆற்றில் இருந்துத் தோன்றி ஹீரோவிற்கு உதவுகிறது. தேவதையைப் பார்த்ததும் எனக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தச் சிறுவன் மீண்டும் ஆரம்பித்துவிட்டான்.

ஆனால் புத்திசாலித்தனமாக டைரக்டர் அந்த தேவதையை யூஸ் பண்ணியிருப்பதில் பாஸாகிறார்.தேவதை முதலில் ஜெயமாலினி, சில்க் ஸ்மிதா வழித் தோன்றல்களான இரண்டு கவர்ச்சி கன்னிகளை எடுத்துவந்து இதுதான் உன் காதலியா எனக் கேட்குமிடத்தில் ஹீரோ ஆஹா ஹீரோயினைவிட இது சூப்பராகீதே என்று மைண்ட் வாய்சில் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே வருகிறது அந்த சூப்பர் ஹிட் பாடல் இருவருடனும் தலா ஆளுக்கொரு சரணமாய் பிரித்து செம்ம குத்து குத்துகிறார்.

தேவதை மூன்றாவதாய் ஹீரோயினை எடுத்துக் கொடுக்கும்போது மற்ற குஜிலிகளையும் பரிசாகக் கொடுத்ததா,ஹீரோ காக்காவைப் பிடித்து பாட்டியிடம் வடையை வாங்கினாரா என்பதை பரபரப்பான இறுதிக் காட்சிகளாக்கி வெற்றிவாகை சூடுகிறார் இயக்குனர்.

படத்தின் இறுதிக் காட்சியில் ஹீரோயின் தாய் மாமனான வில்லன் ”ஏண்டா காக்காப் பிடிக்கத் தெரியாத நீயெல்லாம்..”என்று ஆரம்பித்து பேசும்போது வரும் ”காக்கா பிடிக்கத் தெரியாத” என்பதையே தனது கேப்ஷனாக வைத்து புதிய கட்சியை ஆரம்பித்து ஹீரோ அரசியலில் புகுந்து பெரும் பிரளயத்தையே ஏற்படுத்தும் காட்சியில் தியேட்டரில் ”தலைவா” என்ற கோஷம் விண்ணைத் தொடுகிறது.

டிஸ்கி:முற்றிலும் நகைச்சுவைக்காக மட்டுமே எழுதப்பட்ட இந்த இடுகையைப் படித்து யாருக்கும் சிரிப்பு வரவில்லையென்றால் ஒரிஜினல் வேட்டைக்காரனுக்கு டிக்கெட் ஃப்ரீயாக தரப்படும்.

பாதுகாப்புக் கருதி நானும் ஒரு வேட்டைக்காரன் ரசிகன் என்ற உண்மையையும் சொல்லிக்கிறேன்.

Friday, August 28, 2009

நானும் அவள்களும்.....

மலர்விழி,ஆறாம் வகுப்பில் இருந்து பத்தாம் வகுப்புவரை ஒரே வகுப்பில் என்னுடன் பயின்றவள். அவளைக் கண்டாலே எனக்கு ஆகாது, சக மாணவர்களுக்கும் அவளென்றால் மகா எரிச்சல்தான். சாந்தி டீச்சருக்கு அடிவருடி, படிப்பில் ஆவரேஜ்தான் என்றாலும் சாந்தி டீச்சர் பஸ்ஸைவிட்டு இறங்கும் போது அவங்க ஹான்பேக்கை வாங்கி வருவதிலிருந்து டிஃபன் பாக்ஸ் கழுவி வைப்பது வரை சகலமும் அவளானதில் லீடரானவள்.

பேசியவர்கள் பெயர் லிஸ்ட்டில் மிக மிக அதிகம்,குரங்குபோல் தாவினான், ரமேஷை அடித்தான்,அனிதாவின் தலையில் கொட்டினான் என என் பெயருக்குப் பின் பலவாறு எழுதி வைத்து சாந்தி டீச்சரிடம் தினமும் அடிவாங்க வைப்பாள். அப்போதெல்லாம் அவளை என் ஜென்ம விரோதியாகப் பாவித்துப் பழிவாங்கத் துடித்துக்கொண்டிருந்தேன். அடுத்த இரண்டு வருடங்களும் தனது ஜால்ரா திறமையினாலாயே லீடர் பதவியில் ஹாட்ரிக் அடித்தாள்.

ஒன்பதாம் வகுப்பில் அடி எடுத்து வைத்திருந்த சமயம் திடிரென ஒரு நாள் தாவணியில் வந்தாள். அவள் ஒரு பேரழகி என்பது எனக்கு அப்போதுதான் தெரிந்தது. எப்படி சொல்றது, அவ ரொம்..ப அழகாய் இருந்தாள். முன்பு போலில்லாமல் அமைதியாக இருந்தாள், ஏதாவது கிண்டலடித்தால் கோபப்படாமல் வெட்கப்பட ஆரம்பித்தாள். அந்த வெட்கம்தான் என்னை அவளின்பால் கிறுக்கு பிடிக்க வைத்தது.

இத்தனை வருடமா எந்த கண்களை முண்ட கண்ணின்னு திட்டினேனோ அதேக் கண்கள் என்னை ஒரு முறை திரும்பிப் பார்க்காதா என்று ஏங்க ஆரம்பித்தேன். காரணமே இல்லாது அவளை பார்த்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டுமென்றேத் தோணும்.வழக்கம் போல் மற்ற பசங்க அவளை திட்டும்போது என்னையுமறியாமல் அவளுக்கு வக்காலத்து வாங்க ஆரம்பித்தேன்.

எப்போதும் போல் லீடர் பதவிக்கு விருப்பப்படும் மாணாக்கர்களின் பெயரை ஆசிரியர் கேட்ட போதும் கூட முந்திரிக்கொட்டையாக முந்தி கைதூக்குபவள் அன்று அமைதியாய் இருந்து ஓரக்கண்ணால் என்னை கைதூக்கச் சொல்லி ஜாடைக் காட்டினாள். மாமலையே ஓர் கடுகாகும் அர்த்தம் முழுதுமாய் உணர்ந்த தருணம் அது.

லீடர் பதவி என்றாலே எனக்கு அலர்ஜி, தினமும் பிளாக் போர்டை துடைக்கணும், சாக்பீஸ் வாங்கி வரணும் இந்த மாதிரி வேலையெல்லாம் செய்ய நானென்ன வேலைக்காரனா என்கிற நினைப்போடு இருந்தவன் அவளின் கண்காட்டலில் அனிச்சையாய் கையை உயர்த்தினேன்.

ஒரு நாள் வகுப்பில் யாருமே இல்லாத நேரத்தில் அவளின் மதிய உணவை காலி செய்துவிட்டு ஏதுமறியாதவன்
போல முகத்தை வைத்திருந்தேன். உணவு இடைவேளையில் அவசரமாய் டிஃபன் பாக்ஸை திறந்தவள் பாக்ஸ் காலியாய் இருந்ததை கண்ட நொடியில் யோசிக்காமல் என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தாள். எப்படி அது? இன்னும் கூட எனக்கு புரியாத புதிர்தான்.

கண்களால் காதல் பேசுவதாய்த் தோன்றும்,பேசும் போதோ சக வகுப்புத் தோழர்களிடம் பேசுவது போலவே என்னிடமும் இயல்பாய்ப் பேசுவாள். என்னால் ஒரு முடிவுக்கும் வர முடியாதுத் தவித்துக்கொண்டிருந்தேன்.

சொல்லிவிடலாமென்று நெருங்கும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் சனிய புடிச்சத் தயக்கம் முந்தி வந்து அமர்ந்துவிடும். பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வு நெருங்கிய சமயம் இனிமேலும் தாமதித்தால் அவளை இனிமேல் பார்ப்பது கூட அரிதாகி விடுமென்பதால் அவளின் மேற்கொண்ட மையலை என் வகுப்புத் தோழனும் அவளின் ஊர் பையனுமான சக மாணவனிடம் தூது போக இரைஞ்சி நின்றபோதுதான் அவள் அவளின் தாய் மாமாவிற்காகவே வளர்க்கப்படுகிறாள் என்பதை அறிந்து என் காதலை எனக்குள்ளேயே வைத்துக்கொண்டேன்.

ஒரு வழியாய்ப் பத்தாம் வகுப்பு முடிந்து நான் அருகில் இருக்கும் ஒரு சிறு நகரத்திலும் அவள் வேறொரு பெருநகரத்திலும் மேநிலை வகுப்பைத் தொடர்ந்தோம்.

புதிய பள்ளியில் வேறொரு நட்பு வட்டம் பெருக ஆரம்பித்ததில் கொஞ்ச கொஞ்சமாய் மலர்விழியை மறக்கத் தொடங்கினேன் காரணம் நித்யா. பதினொன்றாம் வகுப்பில் எனக்கு நட்பாகி பனிரெண்டாம் வகுப்பில் அவளில்லாமல் நானில்லை எனும் அளவிற்கு என்னைப் பைத்தியமாக்கியவள்.

மலர்விழியைப் போன்று நித்யா நல்ல நிறமில்லை ஆனாலும் அழகி. பள்ளி ஆண்டு விழாவில் கலை, இலக்கியமென நடக்கும் அத்தனை போட்டிகளிலும் எனக்கும் அவளுக்கும்தான் போட்டி நிகழும். கலை ஆர்வத்தில் எனக்கு நிகராக இருந்ததால் இயல்பாய் நிகழ்ந்தது எனக்கும் அவளுக்குமான ஈர்ப்பு. எனக்கு மட்டுமே அவளின் மேல் ஈர்ப்புக் கூட இருந்திருக்கலாம். இருந்தாலும் அவளுக்கும் என் மேல் ஈர்ப்புன்னு சொல்லும்போதே ஒரு தனி சுகம் மனசெங்கும் பரவுவதை நான் தடுக்க விரும்பவில்லை.

ஒரு நாள் தமிழாசிரியர் உவமைத் தொகைக்கு எடுத்துக்காட்டாக ’மலர்விழி’ என்று சொன்னார்.எனக்கு மீண்டும் மலர்விழியின் ஞாபகம் வந்து நித்யாவை நினைப்பது எதோ மலர்விழிக்கு செய்கிற துரோகம் போல குற்ற உணர்ச்சியாய் வேறு இருந்தது.


ஹார்மோன்கள் ஆடிய கதகளியில் நித்யா நித்யா நித்யாதான் அப்போது எனது அத்தனை செல்களிலும் பச்சை குத்தப்பட்டிருந்ததால் மலர்விழியை நேசித்தது ஒரு இனக்கவர்ச்சியென்றும் நித்யாமேல் உள்ளதுதான் காதல் என்பதாகவும் எனக்குப் பட்டது.

புத்தகம்,டெஸ்க் தொடங்கி கிடைக்கும் அத்தனை ரூபாய் தாள்களிலும் நித்யாவை எனக்கே நித்யமாக்கும் காதல் சங்கேத வார்த்தைகளை கிறுக்கிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனாலும் நித்யாவிடமும் நேரில் சொல்லத் தயக்கம். மலர்விழி மாதிரி இவள் அமைதியானவள் இல்லை, எங்கே நான் காதலைச் சொல்லி அவளுக்கு இஷ்டமில்லையென்றால் பட்டென்று அறைந்தாலும் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை.கிட்டத்தட்ட பாரதியார் காணத் துடித்த புதுமைப் பெண்ணில் பாதியவள்.

இப்படியேத் தயங்கியதில் இரண்டு வருடம் முடிந்து பரஸ்பரம் முகவரி வாங்கிக்கொண்டு சொர்கத்தில் சேராக்காதலோடுப் பிரிந்து வெவ்வேறு கல்லூரிகளில் காலடி வைத்தோம்.

என்னால் நித்யாவை மறக்கவே முடியாமல் துணிந்து அவள் எங்கே படிக்கிறாள் என்பதை அறியும் பொருட்டு அவள் வீட்டிற்கு பல முறை கடிதம் எழுதியும் பதிலில்லாததால் அவள் கொடுத்த முகவரிக்கு நேரில் சென்று பார்த்தபோது அவளின் அப்பாவிற்குப் பணியிட மாறுதல் கிடைத்ததில் அவர்கள் வீட்டை காலி செய்துவிட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்ற செய்தியை மட்டுமேச் சேகரிக்க முடிந்தது.

இன்னும் கொஞ்ச நாள் அவளைப் பார்க்காமல் இருந்தால் நிச்சயம் சட்டையைப் பிய்த்துக்கொண்டு விடுகிற மாதிரியான நிலையில்தான் என்னுடன் பனிரெண்டாம் வகுப்பில் படித்த ஒரு நண்பனை எதார்த்தமாய்க் காண நேர்ந்தது. அவனுக்கு நான் நித்யாவை ரூட் விடுவது நன்றாகத் தெரியுமென்பதால், ”நித்யாவிடம் எதாவது சொல்ல வேண்டுமா?” என்று அவன் என்னிடம் கேட்டதைத் தொடர்ந்துதான் அவனும் நித்யாவும் ஒரே கல்லூரியில் படிப்பது தெரிய வந்தது.

அவனிடம் நடந்தவற்றைச் சொன்னதும் அவன் கொடுத்த ஐடியாவின் பேரில் நான்கு மணிநேரப் பயணத்தில் அவள் படிக்கும் கல்லூரிக்கு நண்பனை பார்க்கச் செல்வது போல் சென்றேன்.

யூனிஃபார்மிலேயே பார்த்துப் பழகிய அவளை முதன் முறையாக மாடர்ன் ட்ரெஸில் பார்த்ததும் காதல் கதைகளின் வர்ணிப்புகளில் வரும் அதே தேவதையாய்த்தான் எனக்கும் தெரிந்தாள். நான் அவளை எதார்த்தமாய் பார்ப்பது போல் இருப்பதற்கான ஒத்திகையை மனதினுள் நடத்திக்
கொண்டிருக்கும்போதே அவள் என்னைப் பார்த்துவிட்டு ஓடிவந்தாள். இதயம் தாறுமாறாய்த் துடித்து, உடம்பெங்கும் வேர்வைப் பூத்து கைகாலெல்லாம் நடுங்கும் தருவாயில் இருந்தது.

நேரே என்னிடம் வந்தவள் ரொம்ப சந்தோஷமாய் நலம் விசாரித்துவிட்டு , ”நானே உன்னைப் பார்கணும்னு நெனச்சிட்டிந்தேன் மை காட் நீயே வந்து நிக்குற” என்றாள். கபிலனைப் பார்க்க வந்தியா?” என்று அவளாகவேக் கேட்டாள். ”ஆமாம்”என்று ஒரு மாதிரி உளறினேன்.பிறகு எனது கல்லூரி,மற்ற நண்பர்கள் என பல விஷயங்களை விசாரித்தவள், கொஞ்சம் கிசுகிசுப்பான குரலில் ”உன்னிடம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசனும்” என்றுச் சொல்லி சாயங்காலம் கல்லூரி முடிந்து வருவதாகவும், என்னை அந்த ஊரில் இருக்கும் பிரசித்திப் பெற்றதொரு கோவிலில் காத்திருக்கும்படியும் சொல்லிவிட்டு ”கிளாஸுக்கு நேரமாச்சு” என்றபடியே ஓடினாள்.

பழம் நழுவி பாலில் விழும் போலிருக்கேன்னு நினைத்தப்படியே கோவிலில் காத்திருந்தேன். காதலிக்காகக் காத்திருப்பதை யாருங்க சுகமென்று சொன்னது, எனக்கு மரண அவஸ்தையாய் கரைந்தது அந்நிமிடங்கள்.கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடம் பார்க்காமல் இருந்ததை வி
டவும் அந்த சில மணித்துளிகள் கொடுமையாய் நகர்ந்தது.

பொதுவாக கோவிலுக்கு எதாவது நேர்ந்துகொள்வார்கள், ஆனால் அக்கோயிலே காதலுக்கு நேர்ந்து விட்டது போன்று எங்கும் காதலர்களால் நிரம்பி வழிந்தது.மற்றக் காதலர்களைப் பார்த்தபோது இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் நானும் கூட உங்களைப் போல என் நித்யாவின் கைபிடித்தப்படியே இந்தக் கோயிலை வலம் வருவேன் என்று மனதில் நினைத்தப்படியே நின்றிருந்தேன்.

தூரத்தில் என் தேவதை சன்னியில் வந்துகொண்டிருந்தாள், அவளின் பின்னால் இன்னொரு பெண்ணும் அமர்ந்திருந்தாள்,அவளின் தோழியாக இருக்கக் கூடும். அவர்கள் என்னை நெருங்க நெருங்க மீண்டும் என்னை பரபரப்பு ஆட்கொண்டது.

அவர்கள் என்னை மிக நெருங்கிய சமயம் நித்யாவின் கூட வந்தவளைப் பார்த்ததும் எனக்கு ஒரு நிமிடம் மூச்சு நின்று வந்தது, ஆம் நீங்கள் நினைப்பது மிகவும் சரி மலர்விழியேதான்.

(தொடரும்)

டிஸ்கி:இதன் தொடர்ச்சியை எப்படிக் கொண்டு போவது என்பது இப்போதைக்கு எனக்கே தெரியாது, யாராவது ஹிண்ட் கொடுத்தால் அங்கிருந்து தொடருகிறேன்.


இரண்டாம் பகுதி இங்கே:

Thursday, August 27, 2009

நன்றி நாஞ்சில் நாதம்....

வாசிப்பு என்பதெல்லாம் என்னவென்றே அறியாத தருணத்தில் தான் என் கைகளில் அந்த புத்தகம் வந்தது.முதலில் அதன் அட்டைப் படத்தால் தான் கவரப்பட்டேன்.

பழுப்பும்,கருப்புமான வரிகளை தோலாகப் போர்த்தியபடி கம்பீரமான பார்வையோடு மரங்கள் அடர்ந்த வனத்தில் படுத்திருக்கும் புலியின் படத்தை அட்டையில் அச்சிடப்பட்டிருந்த அந்த புத்தகம் என் கைகளுக்கு வந்த நாளில் பார்த்து ரசித்து, ரசித்துப் பார்த்து என அத்தருணம் வற்றா நதியின் கரைக் கசியும் நீர்த் தடம் போல இன்னும் என்னுள் ஈரமாய்.

புத்தகத்தின் உள்ளே என்ன செய்தி இருக்கிறதென்பதெல்லாம் திறந்து பார்க்கும் முன்பு அந்த புலியின் படத்தைப் பற்றியே அருகில் இருந்த நண்பர்களிடமெல்லாம் வியந்து பேசிக் கொண்டிருந்தேன். நண்பர்களையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது அப்புலி.

புத்தகத்தை முதன் முறை பிரித்தபோது எழுந்த வாசத்தை இப்பொழுதும் கூட என்னால் நுகர முடிகிறது. மண் தொடும் மழையின் வாசத்தை விடவும் அந்த புத்தக வாசம் என்னை கட்டிப்போட்டது.

ஆரம்பத்தில் விருப்பமே இல்லாமல் தான் அப்புத்தகத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.ஒரு வகையில் படித்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம் கூட இருந்தது எனலாம். புத்தகத்தின் முதல் பக்கத்திலேயே தீண்டாமைக் குறித்த ஆழ்ந்த கருத்துக்கள்.

புத்தகத்தின் அடுத்தடுத்த பக்கத்தில் இருந்த குறும் பாக்கள் இன்னும் என்னால் மறக்க முடியவில்லை.ஒவ்வொரு பாக்களுக்கும் ஏற்ற காட்சிகள் ஓவியங்களாகத் தீட்டப்பட்டிருந்தது. அவ்வோவியங்கள்,பாக்களில் சொல்லப் பட்டிருக்கும் கருத்தைத் தாண்டியும் வாசிப்போருக்கு பல கதைகளைச் சொல்லும். அவ்வோவியங்களில் மனம் லயித்து தனியானதொரு கற்பனை உலகத்தில் சஞ்சரித்து அவற்றோடு வாழ்ந்த காலமெல்லாம் இப்போதும் கூட கனவில் அவ்வப்போது வந்து போகிறது. அத்தனை சக்தி படைத்த ஓவியங்கள் அவை.

சாப்பிடும் போது, தூங்கும் போது என எப்போதும் அப்புத்தகத்தைச் சுமந்தபடியே திரிந்து கொண்டிருந்தேன். என் அம்மா அப்போதெல்லாம் சொல்வார் ”காக்காய்க்கொரு மூக்குத்தியாம் அதை போடுமாம் கழட்டுமாம்” என்று.அந்த அளவிற்கு ஒரு பொக்கிஷம் போல் என்னுடனேயே வைத்திருந்தேன்.

புத்தகத்தை எனக்குத் தந்தவர் அடிக்கடி நான் அதை சரியாக வாசிக்கிறேனா என்பதை சில கேள்விகள் கேட்டு சரி பார்த்துக் கொள்வார். நான் அப்புத்தகத்தை ரசித்து ரசித்துப் படித்ததால் எந்த பக்கத்தில் என்ன இருக்கிறதென்பதை கிளிப் பிள்ளை போல் ஒப்பிக்கும் அளவிற்கு தயாராகிவிட்டிருந்தேன்.

எனக்கு இன்னும் பசுமையாய் நினைவிருக்கிறது அப்புத்தகத்தில் இருந்த பாடலொன்று,

ஆனை ஆனை
அழகர் ஆனை
அழகரும் சொக்கரும்
ஏறும் ஆனை
கட்டிக்கரும்பை
முறிக்கும் ஆனை
காவேரி தண்ணீரை
கலக்கும் ஆனை
குட்டி ஆனைக்குக்
கொம்பு முளைச்சுதாம்
பட்டணமெல்லாம்
பறந்தோடிப் போச்சுதாம்.


ஹி ஹி நான் வாசித்த ஒன்றாம் வகுப்பு தமிழ் புத்தகத்தைப் பற்றிய எனது பார்வை இது. நண்பர் நாஞ்சில் நாதம் ஏதாவது புத்தகத்தைப் பற்றிய எனது வாசிப்பனுபவத்தை பதிவெழுத சொன்னார், அதான்.

Monday, August 24, 2009

உஸ் அப்பா இப்பவே கண்ணக் கட்டுதே...

நாங்கள் வழக்கமா செல்கிற டீக்கடையில் எப்போதும் வடை போட்டிருப்பார்கள், புதிதாக இப்போது சமோசாவும்.

கடை பையன்:அண்ணே, சமோசா சூப்பரா இருக்கும்ணே சாப்பிட்டுப் பாருங்க.

நண்பர்:வடை சாப்பிடலாம்னு நெனச்சேன், எனக்கு சமோசா பிடிக்காதுப்பா.

க.பை:அப்போ வடை தரவா?

நண்பர்: உங்க கடையில் சமோசா தானே நல்லாயிருக்கும்னு சொன்னே, அதனால எனக்கு வடை வேண்டாம்.

க.பை:?????

=================

அதே டீக்கடையில் மற்றொரு நாள் டீயின் விலை 3 ரூபாயிலிருந்து 4 ரூபாயாக திடீர் விலையேற்றம் செய்திருந்தார்கள்.

நண்பர்: என்ன இப்படி திடீன்னு வெலய ஏத்திட்டீங்க.

க.பை: மழை பெய்து தேயிலையெல்லாம் வெள்ளத்தில் மூழ்கிடுச்சாம், அதனால டீத்தூள் வெலையெல்லாம் ஏறி போச்சுண்ணே.

நண்பர்:அப்படின்னா சக்கரை செலவு மிச்சம், நீ விலைய கம்மிதானேப்பா செய்யணும்.

க.பை: எப்படிண்ணே சக்கரை செலவு மிச்சம்?

நண்பர்: நீதானே சொன்ன தேயிலையெல்லாம் வெல்லத்தில மூழ்கிடுச்சுன்னு.

க.பை: ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா?

========================

இது இன்னொரு நாள், நண்பர் கேக் ஒன்றை எடுத்து சுவைத்துக் கொண்டே கடை பையனிடம்,

நண்பர்: தம்பி,பர்த்டே கொண்டாடினா எல்லோரும் என்ன கொடுப்பாங்க.

க.பை: ’கேக்’தாண்ணே கொடுப்பாங்க(சிரித்தபடியே சொன்னான்)

நண்பர்:உன் கடையில் ’கேக்’கே சில பர்த்டே கொண்டாடியிருக்கும் போல.

க.பை:????

Friday, August 21, 2009

மூணார் ஒரு பயணக் குறிப்பு.

மூணார் செல்லும் திட்டம் பல முறை ட்ராப் ஆகியதால், இந்த முறை வெயிலான் சொன்னதும் மிஸ் பண்ணக் கூடாது என்று உறுதியோடு இருந்தேன். பிளான்படி திருப்பூரிலிருந்து சென்ற வாரம் வெள்ளிக் கிழமை மாலை, மூணார் நோக்கிய எங்கள் பயணம் இனிதே துவங்கியது.

*பல்லடம் டூ உடுமலைப் பேட்டை சாலையின் இருமருங்கிலும் இருந்த ராட்சத காற்றாடிகளை (காற்றாலை மின்சாரம்) அருகில் சென்று பார்த்தபோது பிரமிப்பாக இருந்தது. வெயிலான் காற்றாலை மின்சாரத் தயாரிப்புக் குறித்து ஏதோ கூறிக் கொண்டிருந்தார், அண்ணாச்சி வாங்கி வந்த கிரில்டு சிக்கன் கம்பாகவும், நான் காஞ்ச மாடாகவும் ஆகிப் போனதில் வெயிலான் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததற்கெல்லாம் மையமாக தலையாட்டி வைத்தேன்.

*உடுமலைப் பேட்டையை அடைந்தபோதே நன்றாக இருட்டிவிட்டதால் அங்கேயே இரவு உணவை முடித்துக் கொண்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். சின்னாறு செக்போஸ்ட்டை தாண்டியதும் யானைகளின் நடமாட்டம் ஜாஸ்தியாக இருக்கும் என்றும், இருட்டுவதற்கு முன்பே வனப் பகுதியைக் கடந்திருக்க வேண்டுமென்றும் பீதியைக் கிளப்பினார் டிரைவர்.இருந்தாலும் யானைகளை பற்றி பெரிதாக அலட்டிக் கொள்ளவில்லை,ஏனெனில் எங்க கூடத் தான் கும்க்கி இருந்தாரே..!


*யானைக்கு பதிலாக காட்டெருமையை லைவா பார்க்கிற வாய்ப்புக் கிடைத்தது. யானையைக் கூட முன்பொரு முறை பரம்பிக் குளத்தில் பார்த்திருக்கிறேன் (கோயில் யானையைச் சொல்லவில்லை). முதன் முறையாக காட்டெருமையை இப்போது தான் பார்க்கிறேன், பயங்கர த்திரில்லாக இருந்தது. (வெயிலான், இந்த இடத்தில ”அடடா ஒரு காட்டெருமையே காட்டெருமையை பத்தி .....! !” என்றுத் தோணுமே, அது ரொம்ப பழைய மொக்கை, சரியா ).

*நள்ளிரவு ஒரு மணியளவில் மூணாரின் ’த்ரீ ரிவர்’ தங்கும் விடுதியை அடைந்தோம். வீடு பெரிதாக இருப்பினும் ஆறு பேர் படுக்கை வசதி மட்டுமே இருந்தது, நாங்களோ எட்டு பேர். அட்ஜெஸ்ட் பண்ணி தூங்கியதில் விடிய விடிய கட்டிலில் ஃபுட் போர்ட் அடித்து தூ(தொ)ங்க வேண்டியதாகிப் போச்சு.(இடையில் யாருய்யா அது தலகானியை உருவியது).



*அடுத்த நாள்,காலை உணவை முடித்து கிளம்புவதற்கு மணி பதினொன்றாகிவிட்டது, கும்க்கி அவர்களின் ஆலோசனையின்படி மூணாரில் இருந்து தேனி, கம்பம் தெரியும் ’டாப் ஸ்டேஷன்’ வியூ பாயிண்ட்டுக்கு போக முடிவானது. ”வழி முழுதும் வனப்பு எனக்கழைப்பு” என்ற பாடல் வரிகளுக்கேற்ப வழியெங்கும் அழகான தேயிலைத் தோட்டங்கள். காரில் போய்க் கொண்டிருந்த போதே ”குங்குமப் பூவும் கொஞ்சும் புறாவும்” படத்தைப் பற்றி அண்ணாச்சி, கடற்கரைகாரன் சிவா ஒரு அணியிலும், கும்க்கி அவர்கள் தனியாகவும் காரசாரமான விவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். (கும்க்கி அண்ணா நீங்க விவாதித்த விதம் பிடித்திருந்தது, படத்தை பற்றிய உங்க பார்வை எனக்கு வித்தியாசமாகப் பட்டது).

*ஒரு மணி நேர பயணத்தில் ஓரிரு நீர்தேக்கங்கள், ஏரிகள் ஆகியவற்றைக் கடந்து வியூ பாயிண்ட்டை அடைந்தோம். என்ன ஒரு அற்புதமான இடம். இந்த இடத்தின் அழகைப் பற்றி சொல்லணும்னா எந்த கோணத்தில் கிளிக்கினாலும் போட்டொ ஷாப்பின் அவசியமிராத அசத்தலான போட்டோஸ் கிடைக்கும். நீண்டு கிடந்த பள்ளத்தாக்கில் ஆங்காங்கே ஆதிவாசியினர் குடியிருப்பு, எப்படி அவர்கள் எந்த வசதியுமில்லாமல் அங்கே இருக்கிறார்கள் என்று ஆச்சர்யமாக இருந்தது. பனிமூட்டம் அதிகமாதலால் தெளிவான வியூ கிடைக்காமல் தேனியையும், கம்பத்தையும் பார்க்க இயலவில்லை, மாறாக அருகே மலைத்தேன் விற்றவரைச் சுற்றி இருந்த தேனீக்களையும்,மரக் கம்பத்தையும் தான் பார்க்க முடிந்தது. (ஹி ஹி மொக்கைதான், முடியலைல ). 

 *வியூ பாயிண்ட்டில் போடப்பட்டிருந்த சேரில் இயற்கையை ரசித்தபடி அமர்ந்திருந்த போது இருபத்தைந்து வயது மதிக்கத்தக்க இளைஞர் ஒருத்தர் என்னிடம் வந்து “ஷெல் ஐ டேக் எ போட்டொகிராஃப் ?”என்றார். ஏன் என்னிடம் வந்து கேட்கிறார் என்று குழம்பியபடியே நம்மல எதுக்கு போட்டொ புடிக்கட்டுமான்னு கேட்கிறான், ஒரு வேளை நாம் அம்புட்டு அழகாவா இருக்கோம்னு கொஞ்ச நேரத்தில் மணிரத்னம் பட கனவெல்லாம் வந்து போச்சு.ஒரு மாதிரி இஞ்சி தின்ன எஃபெக்டோட ஓகே என்றதும் நான் அமர்ந்திருந்த சேரைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு அழகான நார்த் இண்டியன் குழந்தையை போகஸ் பண்ண ஆரம்பித்த உடன் தான் எனக்கு வெளங்குச்சு. (ப்ச் பல்புதான், இமேஜின் ஹார்ஸை நிறுத்திவிட்டு தொடருங்க). 


*எங்கே என்னைத்தான் போட்டோ புடிக்கப் போறானோன்னு பொறாமையா பார்த்துகிட்டு இருந்த அண்ணாச்சி ”ஹா ஹா” என்று பயங்கரமா சிரித்துவிட்டு ”அதுக்கு நீங்க அவர்களிடமல்லவா பர்மிஷன் வாங்கணும்” என்று அருகில் இருந்த நார்த் இண்டியன் லேடியை கை காட்டினார். (அந்த குழந்தை செவ செவன்னு இருந்ததுங்க என்னத்த நெனச்சுகிட்டு எங்கிட்ட பர்மிஷன் கேட்டானோ).

*கும்க்கி அண்ணே, இள வயதிலேயே அம்மா வேஷம் போட்ட ஒரு நடிகையைப் பற்றி சொன்னீங்களே அவங்க திறமையான நடிகை,பெரிய அங்கீகாரம் கிடைத்திருக்கணும்னு சொன்னதெல்லாம் நானும் பலமுறை யோசித்திருக்கிறேன். (எல்லாம் ஓகே கடைசியில் அவங்க நல்ல பியூட்டின்னு சொன்னீங்களே, அதுக்கு பேசாம என்னைய வியூ பாயிண்ட்டிலிருந்து புடிச்சு தள்ளிவிட்டிருக்கலாம்). 


*மதிய சாப்பாடாக பிரியாணி என்ற பெயரில் வெள்ளை சாதத்தில் இரண்டு சிக்கன் துண்டுகளை புதைத்து கொடுத்தார்கள்.பந்திக்கு முந்திய எல்லோருக்கும் கிழங்கு கிடைத்தது, நான் லேட்டா போனதால் கிழங்கு போச்சேன்னு பார்த்துக்கிட்டு இருக்க வேண்டியதா போச்சு. (ஏன்யா ஒரு கர்ட்டஸிக்காகக் கூடவா கேட்கக் கூடாது, நீங்க கிழங்கு திங்கும்போது என் நெலமையை நெனச்சு பார்த்தீங்களா ஹ்ம்).

*ஐந்தரை மணிக்கு விடுதியை அடைந்து கொஞ்ச நேரம் கேரள சேனல்களை மேய்ந்துவிட்டு (அண்ணாச்சி, நாம ரெண்டு பேரும் மலையாளச் சேனல்களை பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது கண்ணனையும், ஜாக்கியையும் நீங்க பார்த்திருக்கனுமே) மீண்டும் பத்து மணி வாக்கில் இரவு உணவிற்காக கீழிறங்கி வந்த போது எல்லா உணவகங்களிலும் கூட்டம், பெரியதொரு கையேந்தி பவனில் மியூசிக் சேர் முயற்சியில் அண்ணாச்சி,சிவா மற்றும் நான் எப்படியோ இடம் பிடித்து ஆப்பத்தை நிரப்பி ஏப்பத்தை விட்டு விட்டு, மற்றவர்களுக்கு பார்சல் கேட்டால் ”பார்சல் கொடுக்காம் பட்டில்யா” என்று கையை விரிக்க, அடுத்தடுத்த கடைகளிலும் பார்சல் கிடையாது என்று கூற மற்றவர்கள் பிஸ்கட், ஸ்னாக்ஸில் வயிறை ரொப்ப வேண்டியதாகிவிட்டது.

*அன்றிரவு உஷாரா இன்னொரு கூடுதல் பெட் வாங்கி கீழே படுத்துக் கொண்டேன், தூக்கத்தில் பயங்கரமாக உளறி சிரித்தேனாம்,காலையில் சிவா சொன்னார். (நானாவது தூக்கத்தில் தான் உளறினேன்). *காலையில் பனிமூடிய சாலையூடாக ஒரு பேரருவியை அடைந்தோம். என்னே ஒரு பிரமாண்டமான அருவி!, ஒரு பெரிய நீர்த்தேக்கத்தில் பாலை நிரப்பி வைத்து திறந்துவிட்டால் எப்படியிருக்குமோ அப்படியொரு வெள்ளை வெள்ளம்.

*அருவியின் எதிரே இருந்த பாலத்தின் கீழிருந்த குன்றில் எல்லோரும் சிறிது நேரம் யோகாசனம் செய்துவிட்டு சில பல போஸ்களில் போட்டோஸ் எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் அடுத்த இடத்திற்கு பயணமானோம். (அண்ணாச்சி, உங்க தலைப்பா கட்டு, ஜெர்க்கின் காஸ்ட்யூமில் அப்படியே எங்க அண்ணனை நினைவு படுத்தினீங்க, ஜக்கம்மா முன்னேற்ற கழகத்தில் ஆள் தேடுறாங்களாம் :) ).


*தேயிலை எஸ்ட்டேட்டில் இருக்கும் தொழிலாளர் குடியிருப்பில் ஒரு நாளாவது தங்க வேண்டுமென்பது எனது நீண்ட நாள் ஆசை (கும்க்கி அண்ணனும் அதே தான் சொன்னார்). அந்த ஆசை இப்பயணத்தில் நிறைவேறியது. நண்பர் ராஜ் (வெயிலானின் அலுவலக நண்பர்) கண்ணன் தேவன் எஸ்டேட்டில் இருக்கும் தன் அண்ணன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். வீட்டின் எதிரே பல வண்ணங்களில் ஜினியா பூக்கள் மலர்ந்து வரவேற்றன. ராஜின் குடும்பத்தார் எங்களுக்கு அசர வைக்கும் வரவேற்பளித்தார்கள். அற்புதமான சுவையில் சிக்கனும், கேரள ஸ்பெஷல் மத்தி மீன் குழம்புமாக பெரிய விருந்தே கொடுத்து அசத்தி விட்டார்கள். (ராஜ்,நாடோடிகள் மேட்டரெல்லாம் சொல்லாமல் உங்களப் பத்தி பெருமையா சொல்லியிருக்கேன் அடுத்தத் தடவையும் பார்த்து செய்யுங்க, என்னா டேஸ்டுய்யா அந்த சாப்பாடு சான்சே இல்ல ராஜ்).

*அத்தனை சிறிய இடத்தை அவர்கள் யுட்டிலைஸ் பண்ணியிருக்கிற விதம் அசர வைத்தது. அங்கிருந்து கிளம்பும் போது ராஜையும் அவரின் அண்ணனையும் சேர்ந்து போட்டோவிற்கு போஸ் கொடுக்கச் சொன்னப்போ ராஜ் ரொம்ப தயங்கி அண்ணனை விட்டு கொஞ்சம் விலகியே நின்னார். சேர்ந்து நில்லுங்க என்று சொன்னதும் ராஜின் அண்ணன் டக்கென்று தன் தம்பியை அணைத்தபடி நின்று தம்பியை ஒரு பாச பார்வை பார்த்தார் பாருங்க, சே எனக்கு ஒரு மாதிரி சிலிர்த்துவிட்டது. ( சுத்தி போடச் சொல்லுங்கப்பா கண்ணு வச்சிட்டேன்).

* நாங்கள் இவ்வளவு ரகளையடித்துக் கொண்டிருக்க பதிவுலகிற்கு சம்பந்தமில்லாத நண்பர்களான கண்ணன் மற்றும் திரு.ரகுராம் இருவரும் தாமரை இலை நீர் போல ஒட்டி ஒட்டாமலே இருந்தார்கள்.( அனுஜன்யாவின் கவிதைகளைப் பற்றி பேசினால் பாவம் அவர்களும் தான் என்ன செய்வார்கள்).
*மீண்டும் உடுமலைப் பேட்டை வந்த உடன் நண்பர் ரங்ஸின் அன்பின் அழைப்பால் உடுமலைக்கு அருகே இருக்கும் அவரின் கிராமத்து வீட்டிற்குச் சென்றோம். அற்புதமான இயற்கைச் சூழலில் தென்னை மரங்கள் சூழ்ந்த ஒரு இடத்தில் அவரின் வீடு. ரங்ஸின் வீட்டார் எங்களை அன்பு மழையில் நனைத்து விட்டார்கள். அங்கேயும் இட்லி, பூரி, உப்புமா, ஸ்வீட்ஸ், பழங்கள் என வெயிட்டான சாப்பாடு. (இந்த பதிவுலகம் என்ன செய்ததுன்னு யாராவது இனி கேட்பீங்க, "ரங்ஸ், மதிய நேரத்தில் வந்திருந்தால் நாட்டுக் கோழி ரெடியாக இருந்தது என்றீர்கள்,ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க அந்த ஒரு விஷயத்திற்காகவே நம்ம ஃபிரண்ஷிப்பை தொடர்வதாக உத்தேசம்").



*என்னடா திங்கிறத பற்றியே எழுதியிருக்கானே, மூணாரின் இயற்கையை வர்ணிக்கவில்லையேன்னு யோசிக்குறீங்களா. ”உனை பார்த்து பார்த்து வாழ நகக் கண்ணில் பார்வை வேண்டும்” என்ற பாடல் வரிகளைப் போன்று மூணாரின் அழகை ரசிக்க உடம்பெங்கும் கண்ணாக இருந்தாலும் பத்தாதுங்க. அதை எப்படி நான் எழுத்தில் கொண்டு வருவது. சந்தர்ப்பம் கிடைத்தால் எல்லோரும் கண்டிப்பா ஒரு முறையேனும் மூணார் போய் வாருங்கள், சந்தர்ப்பம் கிடைக்காவிட்டாலும் அமைத்துக் கொண்டாவது போய் வாருங்கள்.(நண்பர்களா என்னை மூணாரிலேயே தொலைத்துவிட்டு வந்திருக்கலாம்).

Friday, July 31, 2009

பதிவர்களை கண்டுபிடியுங்கள் (week end விளையாட்டு).

1.தன் பெயரின் தொடக்கத்திலியே தொடக்கத்தை வைத்திருக்கும் இந்த பதிவரின் முதல் இரண்டெழுத்தில் நெடிலை குறிலாக்கி மூன்றாவதாக ஒரு எழுத்தைச் சேர்த்தால் கிடைப்பது இன்னொரு பிரபல பதிவர்.

2.மூவேந்தர்களில் சேரர்களை மட்டும் ஏனோ இந்த பதிவரின் பெயரோ , வலைப்பக்கமோ ஞாபகப் படுத்துவதில்லை .

3.இரு பாகங்களாக இருக்கும் இந்த பதிவரின் இரண்டாம் பாகத்தின் பெயரில் ஒரு எழுத்தை மாற்றினால் விஜயின் அடுத்தப் படப் பெயரின் சுருங்கிய வடிவம் .

4.இந்த பதிவரின் பெயரும் இரண்டு பகுதிகளாகவே இருக்கும் முதல் பகுதியின் முதல் எழுத்தையும் ,இரண்டாம் பகுதியின் கடைசி எழுத்தையும் சேர்த்தால் இரண்டாம் பகுதி முழுவதும் கிடைக்கும்.

5.பெயரின் முதல் பாதியில் உண்மையையும் இரண்டாம் பாதியில் விஜயகாந்த் நடித்த படத்தின் பெயரையும் கொண்ட பதிவர்.

6.புல்லாங்குழல் கடவுளின் பெயரைக் கொண்ட பதிவர். இவரின் முன் பாதியில் ஒரு எழுத்தைச் சேர்த்தால் ஆலயத்தோடு காட்சித் தருவார்.

7.குழந்தைகளின் ஃபேவரிட் கார்ட்டூன் கேரக்டரின் பெயரை தன் பயரில் கொண்டிருக்கும் செய்தி பரப்பும் பதிவர்.

8.இந்த பதிவரின் முதல் எழுத்தை மட்டும் மாற்றினால் கொஞ்ச காலங்களுக்கு முன்பு சிறிது பிரபலமாய் இருந்து காணாமல் போன ஒரு நடிகரின் பெயர் கிடைக்கும்.

9.கடைகளுக்கு ரொம்ப அவசியமான பதிவர்,இவரின் பெயரில் ஒரு பத்திரிகைக் கூட வெளிவந்து கொண்டிருந்தது(இப்போதும் வருகிறதா தெரியவில்லை).

10.ரட்சகன் நாயகிக்கும்,ஆயிரத்தில் ஒருவன் நாயகிக்கும் உள்ள ஒற்றுமையையும் ,ஆங்கில அவளையும் சேர்த்தால் கிடைப்பது இந்த பதிவரின் பெயர்.

Tuesday, July 21, 2009

நம்மிடையே எனக்குப் பிடித்த 10

1.என்னதான் நெருக்கமாக இருப்பினும் அதைத் தாண்டியும் ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒரு அந்தரங்கம் இருப்பதை மறந்து,"எப்படி எங்கிட்ட நீ மறைக்கலாம், நாம அப்படியா பழகினோம்" என்றபடியே நண்பன், சொந்தம், சுற்றம் இப்படி எதாவது ஒன்றைப் பற்றிக்கொண்டு அடுத்தவரின் அந்தரங்கங்களில் தலையிடுவோமே அது மிகப் பிடிக்கும்.

2.படர்வதற்குப் பிடி கிடைக்காமல் அலைபாயும் கொடியினைப் போல துக்கத்திலோ, பெரும் இழப்பிலோ,மன உளைச்சலிலோ அல்லாடி ஆதரவு கரத்துக்கு ஏங்குபவர்களிடம் சம்பந்தமே இல்லாமல் அறிவுரை கூறுவோமே அதுவும் மிக பிடித்த ஒன்றே.

3.வறுமை நிலையிலிருந்து உயர்ந்தவர்களைப் பார்க்கும் போது, "இவன் அந்த காலத்தில" என்று ஆரம்பித்து அவர்களின் இறந்த காலத்தை எள்ளி நகையாடுவோமே அது எவ்வளவு ஆனந்தமான விஷயம்.

4.திருந்தி வாழ முற்படுகிறவனின் பழைய வாழ்க்கையை குத்திக் காட்டியே அவர்களை உயிரோடு கொல்வோமே அதில் இருக்கும் சந்தோஷம் எதில் வரும்.(எப்போதும் பிளாக் அண்ட் ஒய்ட் ஃபோட்டோவப் பார்க்காதீங்கப்பா, கலர் ஃபோட்டோவ பாருங்க என்று நீங்க சொன்னது ஞாபகம் வருது சஞ்சய்).

5.சக மனிதர்களை பணத்தை அளவீடாக வைத்து மரியாதை/அவமரியாதை செய்வோமே அதுக் கூட நம்மிடையே இருக்கும் மிகச் சிறந்த பண்பே.

6.மகனாக/மகளாக அல்லது தம்பி/தங்கையாக பிறந்து விட்ட காரணத்திற்காக அவர்களுக்கென்று ஒரு விருப்பம்,சிந்தனை இருக்கும் என்பதை பற்றி யோசிக்காமல் அவர்களின் வாழ்க்கையை நாம வாழ்வோமே அது ரொம்பப் பிடிக்கும்.

7.அடுத்தவர் இடத்தில் நம்மை கொஞ்ச நேரம் யோசித்துப் பார்க்காமல் அவர்களைப் பற்றிப் புரளியை பரப்பி விடும் குணத்தை, தும்மலைப் போன்று அனிச்சை செயலாக்கி வைத்திருக்கிறோமே அதுக் கூட ரொம்பப் பிடிக்கும்.

8.எப்போதோ எதற்கோ சொல்கிற விஷயங்களை, "என் கண்ணாலப் பார்த்தேன்","எனக்கு அப்போதேத் தெரியும்" என்று சம்பந்தமே இல்லாத இன்னொரு நிகழ்விற்கு அழகாக மொட்டை தலைக்கும், முழங்காலுக்கும் கச்சிதமாக முடிச்சிப் போட்டுப் பார்க்கும் சி.பி.சி.ஐ.டி மூளையை எப்படி பிடிக்காமல் போகும்.

9.ஒரு சின்ன விஷயமாகக் கூட இருக்கலாம் ஆனால் அதைப் பற்றி அறிந்திராமல், அறிந்து கொள்ளும் நோக்கத்தோடு அனுகுபவர்களை," இதுக் கூடத் தெரியாதா" என்று ஆனந்தத்தின் எல்லையில் நின்று சிரித்து மற்றவரின் தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு அஸ்திவாரம் போடுவோமே அந்த அழகை ஆஹா என்னவென்றுரைப்பேன்.அது அவ்வளோ பிடிக்கும்.

10.குறிப்பா இந்த விஷயத்திற்கு என்றில்லாமல், எங்கும் எதிலும் நிரம்பி வழியும் நமது தனித்திறன்களான ஈகோ,அலட்சியம்,பொறாமை இப்படி நீளும் இன்னும் சில விஷயங்களும் நம்மிடையே எனக்குப் பிடித்த விஷயங்களே.

Friday, July 10, 2009

டயலாக்ஸ் : கொஞ்சம் சிரிக்கலாம் வாங்க

சென்னையில் வேலை தேடும் வேலையில் இருந்த இரண்டு நண்பர்களிடையே நடந்த மேன்ஷன் உரையாடல்.

நண்பர்1:டேய் எறுமை எழுந்திரிடா மணி பத்தாச்சு இப்படித் தூங்கதான் தஞ்சாவூரிலிருந்து வந்திருக்கியா?

(தூக்கத்தில் இருந்த நண்பர் 2 மிகுந்த டென்ஷனோடு)

நண்பர்2:ஏன்டா பன்னி, இப்படி டெய்லியும் என்னை எழுப்பிவிடத்தான் நீ கோயம்புத்தூரிலிருந்து வந்திருக்கியா?

நண்பர்1:?????


சாலையோரத்தில் நடந்து போகும் நண்பர் மீது டூ வீலர் ஓட்டி வரும் ஒரு டீன் ஏஜ் பையன் பேலன்ஸ் தவறி மோதியதும் நடந்த உரையாடல்.

பையன்:அண்ணே புது வண்டி இன்னிக்குத்தாண்ணே எடுத்துட்டு வந்தேன்,சாரிண்ணே இப்போதான் ஓட்டக் கத்துக்கிறேன் அதான் தெரியாம...

நண்பர்:என்னைப் பார்த்தா உனக்கு எலுமிச்சம்பழம் மாதிரி இருக்கா? எலுமிச்சம்பழம் ரவுண்டா மஞ்சளா சின்னதா இருக்கும் அதுல ஏத்து.

பையன்:?????

இரண்டு நண்பர்கள் ஷேர்ட் பர்சேஸ் செய்தபோது,சேல்ஸ்மேன் 600 ரூபாய் ஷேர்ட்டில் ஆரம்பித்து படிப்படியாகக் குறைந்து இருனூற்றைம்பது ரூபாய் ஷேர்ட்டைக் காட்டியதும்,அதில் ஒன்றை செலக்ட் செய்த நண்பரிடம் மற்றொரு நண்பர் கிசுகிசுப்பான குரலில்,

நண்பன் 1: ஏன்டா நாதாரி, கடைசியா உங்கிட்ட எர‌னூத்தி அம்ப‌து ரூபாதான் இருந்திச்சா?

நண்பன் 2:கடைசியா இல்லடா, கடையில் நுழைஞ்சப்பலேருந்தே அவ்வளவுதான் இருந்துச்சு.

நண்பர் 1:?????

விடுதியில் தங்கிப் படிக்கும் மூன்று மாணவர்களுக்குள் தங்களின் தேர்வு முடிவுகளைப் பற்றி பேசிக்கொண்டது,

நண்பர் 1 :என்னடா ரிசல்ட் என்னாச்சு?

நண்பர் 2:ச்சே ஒரு பேப்பர்ல ஜஸ்ட் நாலு மார்க்குல போச்சுடா.

(அறையில் படுத்திருக்கும் மற்றொரு நண்பணிடம் நண்பர் 1)

நண்பர்1:உன்னோட ரிசல்ட் என்னாச்சுடா?

(மூன்றாவது நண்பர் பதில் சொல்வதற்குள் இரண்டாவது நண்பர் முந்திக்கொண்டு)

நண்பர் 2:எனக்காவது நாலு மார்க்குல போச்சு,அவன் எடுத்ததே நாலு மார்க்தாண்டா.(என்று சொல்லியபடியே ஹா ஹாவென சிரிக்க,டென்ஷனான மூன்றாவது நண்பர்)

நண்பர் 3:செத்தவன் காலு வடக்கே இருந்தா என்ன,தெற்கே இருந்தா என்ன?
மொத்தத்தில் ரெண்டு பேரும் ஃபெயிலு இதில என்ன உனக்கு கம்பேரிஷன் வேண்டிக்கிடக்கு.

(நண்பர் 1 சிரிக்க ,நண்பர் 2 முறைக்க நண்பர் 3 இழுத்து போர்த்திக் கொண்டு தூக்கத்தைக் கண்டினியூ செய்கிறார்.)

Thursday, July 2, 2009

டயலாக்ஸ்: கொஞ்சம் சிரிக்கலாம் வாங்க....

பணி நிமித்தம் சென்னையில் இருக்கும் நண்பர் ஒருவர் தனது ஊர்த் திருவிழாவைப் பற்றி ஊரில் இருக்கும் தனது நண்பரிடம் தொலைபேசியில் பேசியது.

சென்ற வருடம்:

நண்பர் 1:என்னடா பங்ஸ்(பங்காளி) திருவிழாவெல்லாம் எப்படி போச்சு?

நண்பர் 2:அத ஏண்டா கேக்குற இந்த வருஷமும் வடக்கித் தெருவாய்ங்களுக்கும் ,தெக்கித் தெருவாய்ங்களுக்கும் சண்ட,கரகாட்டக்காரிகள கையப் புடிச்சு இழுத்து பெரிய ரகள பண்ணிட்டாய்ங்கடா.

நண்பர் 1:காட்டுமிராண்டி கூட்டம்டா,இந்த மயித்துக்குத்தான் நான் ஊர் பக்கமே வாரதில்ல..

இந்த வருடம்:

நண்பர் 1: என்னடா பங்ஸ் திருவிழாவெல்லாம் எப்படி போச்சு?

நண்பர் 2: யப்பா எனக்குத் தெரிஞ்சு இந்த வருஷந்தாண்டா ஒரு சண்ட சச்சரவு இல்லாம திருவிழா நடந்துச்சு.நீயும் வந்திருக்கலாம்டா.

நண்பர் 1: ஆமா,அங்க என்ன அமைதி மாநாடா நடத்துறிய.ஒரு திருவிழான்னா நாலு சண்ட சத்தமுன்னு இருந்தாத்தானடா பாக்க நல்லா இருக்கும்.

நண்பர் 2:?????

காலை நேரத்தில் நிறைய கல்லூரி மாணவ,மாணவிகளை ஏற்றியபடியே வந்து கொண்டிருக்கும் பஸ்ஸில் தங்களுடைய நிறுத்தத்தில் இறங்க எத்தணிக்கும் இரு மாணவிகள் படியில் ஜொள்ளுவிட்டபடியே நிற்கும் மாணவர்களிடம்,

மாணவி 1:கொஞ்சம் வழிய விடுங்க இறங்கணும்

மாணவி 2:அதான் ஏற்கனவே லிட்டர் லிட்டரா வழியுதே இன்னுமா வழியணும். அதற்கு மாணவர்கள் சொன்னது சென்ஸார்(யூகிக்க முடியுதா?).


பையனின் அரையாண்டுத் தேர்வின் மதிப்பெண் பட்டியலைப் பார்த்த அவனது தந்தை அடி பிரித்து எடுத்துக் கொண்டிருக்கையில் அங்கே வந்த பக்கத்து வீட்டுக்காரர்,

பக்கத்து வீட்டுக்காரர்:எதுக்கு அவன இப்படி போட்டு அடிக்குறீங்க?

அப்பா:பாருடா முப்பத்தாறு மார்க்குதான் வாங்கியிருக்கான்.

ப.வீட்டுக்காரர்:சரி சரி விடுங்க,அடுத்த பரிச்சையிலே நிறைய மார்க் எடுப்பான். ஆமா எந்த சப்ஜெக்டுல மாப்ள இவ்வளவு கொறச்சலா எடுத்திருக்க(பையனைப் பார்த்துக் கேட்கிறார்).


அப்பா:ஏலேய் அவன் மொத்தமாவே எல்லா பாடத்திலேயும் சேர்த்தே அவ்வளவுதாண்டா எடுத்திருக்கான்.

இதைக் கேட்ட பக்கத்து வீட்டுக்காரர் கொஞ்சம் டரியலாகி பின் சொன்ன டயலாக்கில் டரியலானார் பையனின் அப்பா.

ப.வீட்டுக்காரர்:அப்போ உம்ம புள்ள டோட்டலா(total) பாஸாகிட்டான்னு சொல்லுங்க.

Tuesday, June 23, 2009

பெயரில் என்ன இருக்கிறது?

நாகரீகத்தின் தாக்கம் கிராமப்புறங்களில் பல விதத்தில் மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்திருக்கிறது, அதில் ஒன்று பெயர் சூட்டுதல் அதை பற்றி ஒரு சுவாரஸ்ய அலசல். இங்கே எனது கிராமத்தின் பெயர்களை மட்டுமே உதாரணத்திற்கு எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

அறுபது வயதைக் கடந்தவர்களின் பெயர்கள் சில:
ஆண்டியப்பன், அய்யாச்சாமி,அய்யாவு,பிச்சையன்,வீராச்சாமி, ஆறுமுகம்,
அருணாச்சலம்,சிங்காரம்,ராமசாமி, பொன்னம்மாள், அஞ்சலை,வள்ளியம்மை,
அழகம்மை (இந்த டைப்பான பெயர்களைக் கொண்டவர்களின் பிள்ளைகள் பள்ளியிலும், கல்லூரிகளிலும் படிக்கும்போது, ஆசிரியர்கள் ஏதாவது காரணத்திற்காக பெற்றோர் பெயர்களை கேட்கும்போது மேற்சொன்ன பெயர்களைச் சொன்னால் சிலர் சிரித்து வைப்பார்கள் அப்போது வரும் பாருங்க அந்த பெயர்களைச் சூட்டிய பாட்டன்களின் மேல் கோபம்,நானே எங்க தாத்தாவிடம் "ஏன் எங்க அப்பாவிற்கு இப்படி பேர் வச்ச?"என்று கேட்டிருக்கிறேன். 'பெயரில் என்ன இருக்கிறது' அப்படிங்கிற எண்ணமெல்லாம் இருபதைக் கடந்த பிறகே வரும், எனக்கெல்லாம் அப்படிதாங்க வந்திச்சு).

ஐம்பதுகளில் இருப்பவர்களின் பெயர்கள் சில: ராமமூர்த்தி,செல்வராஜ்,புண்ணியமூர்த்தி,கணபதி,பூமணி,தவமணி,சரோஜா,
நீலாவதி (இந்த டைப்பான பெயர்களைக் கொண்டவர்களின் மூத்த வாரிசுகளும், மேற்சொன்ன "சாமி"வகையறா பெயர்களைக் கொண்டவர்களின் இளைய வாரிசுகளும் ஒரே வகுப்பில் படிக்க நேரிடும்போது அப்பா பெயர்களை வைத்து கிண்டல் செய்து எரிச்சலை கிளப்புவார்கள்).

இருபத்தைந்திலிருந்து முப்பத்தைந்து வரை உள்ளவர்களின் பெயர்கள் சில:
எங்கள் ஊரில் இந்த இடைவெளியில் உள்ளவர்கள் பிறந்த நேரத்தில் திராவிட,கம்யூனிஸ மற்றும் தமிழார்வம் பொங்கிய நேரமென நினைக்கிறேன். எடுத்துக்காட்டாக சில பெயர்கள் பேரின்பன், நிறைமதி,கனிமொழி,கயல்விழி, கலைவாணன்,பாரி,அறிவுச்சுடர்,அறிவொளி, தமிழ்வாணன், கவிமணி, புகழ்நம்பி,புகழ்வேந்தன், பூங்குழலி, பொற்கொடி,வானதி,இலக்கியா போன்ற தூய தமிழ் பெயர்களும்,லெனின்,ஸ்டாலின்,பூபேஸ்,ஜென்னி போன்ற கம்யூனிஸ பெயர்களும் நிறைய இருக்கின்றது.அதுபோக மீதம் இருப்பவர்களுக்கு வெற்றி, சித்திர, சண்முக, சிங்கார வேல்களாகவும், அய்யப்பன் போன்ற சாமி பெயர்களைக் கொண்டும் இருக்கிறார்கள்.

அதற்கு அடுத்தக் கட்ட இளைஞர்களுக்கு "ஷ்"ல் முடியும் பெயர்களான ரமேஷ், சுரேஷ், சதீஷ், தினேஷ் போன்ற பெயர்களும் சினிமா மோகத்தில் அமலா,நதியா போன்ற சில பெயர்களும் சூட்டப்பட்டது.

இப்போது பிறந்த குழந்தைகளிலிருந்து பத்து வயதுவரை உள்ள குழந்தைகளின் பெயர்கள்தான் அசத்தல் ரகம். நகர நாகரீகத்திற்கு நாங்களும் சளைத்தவர்கள் இல்லையென இதில்தான் நூறு சதவிகிதம் நிறுபித்திருக்கிறார்கள். அவற்றில் சில பெயர்கள் மேஹா, ஹரிணி, ஹரீஷ், நிதீஷ், அரிஹா, நிகிலா, பார்மிகா, பவ்யா, நிஷா, ஷிவாணி,வைபவ்,ஆதர்ஷ் இன்னும் சில பெயர்கள் எனக்கு உச்சரிக்க சரியாக வரவில்லை.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கு வைக்கும் பெயர்களை கேட்க நன்றாக இருந்தாலும் ஒருபுறம் நல்ல தமிழ் பெயர்கள் எவ்வளவோ இருக்கிறதே அதையும் வைக்கலாமே என்று ஒரு எண்ணமும் வந்ததால் இப்பதிவு. தமிழ்ப் பெயர்களான அகிலன், முகிலன், நந்தன் போன்ற சில பெயர்களை மாடனாகச் சுருக்கி அகில், முகில், நந்தா என்று வைத்துக் கொள்வதுக் கூட நன்றாகத்தானே இருக்கிறது. அதுமாதிரி நல்ல தமிழ்ப் பெயர்களை பொருள் கெடாமால் மாடனாக்கிச் சூட்டலாமே.

Friday, December 26, 2008

மண்வாசனை பாட்டிகள்........!

பாரதிராஜாவின் மண்வாசனை படத்தில் காந்திமதி அவர்கள் ஏற்று நடித்த கதாபாத்திரத்தை போல எப்போதும் கேலியும்,கிண்டலும்,சிலேடை பேச்சுமாய் அதகளம் செய்கிற பாட்டிகள் கிராமங்களில் ஊருக்கு ஒன்றிரண்டு பேராவது இருப்பார்கள்.எங்க ஊர்லகூட இப்படி நாலஞ்சு பா(ர்)ட்டிகளுண்டு, அதில் ஒரு பாட்டியின் தனிச்சிறப்புகளத்தான் இங்கே பகிர்ந்துக்க போறேன்.

*வண்டிமாடு கட்டுத்தறியைவிட்டு அவிழ்த்துக் கொண்டு நின்றதைப் பார்த்த பாட்டி தனது கணவரிடம் மாட்டை பிடித்துக் கட்டுமாறு சொன்னதற்கு, படுத்திருந்த தாத்தாவோ,"ஏண்டி நீ அங்கேதானே நிக்கிற நீயே புடிச்சு கட்டிடு" என்றார். இதற்கு பாட்டி ரொம்ப கேஷுவலாக தாத்தாவிடம்,"நீ கட்டியிருக்கற வேட்டிய அவுத்து கொடு அதை நான் கட்டிக்கிறேன்" என்றதும், தாத்தா தலைதெறிக்க எழுந்து மாட்டை நோக்கி ஓடினார்.

*அருகிலுள்ள கிராமத்திலிருந்து தாத்தாவின் அக்கா காலையிலேயே வந்துகொண்டிருந்தார், இவர் மாததிற்கு குறைந்தது ஒரு முப்பது தடவையாவது பிறந்த வீட்டிற்கு வந்துவிடுவார் .இவரைக் கண்டாலே நம்ம பாட்டிக்கு ஆகாது, எனினும் அதை நேரடியாக காட்டிக்கொள்ளமாட்டார். அப்போது வீட்டின் வாசலில் கோவிலுக்காக நேர்ந்துவிடப்பட்ட கன்றுகுட்டி படுத்திருந்தது. தாய்ப் பசு பாட்டி வீட்டில் இருப்பதால் அந்த கன்றுக் குட்டி அங்கே படுத்துக் கொள்வது வழக்கம். நம்ம பாட்டி கன்றுக் குட்டியையும், விருந்தாளி பாட்டியையும் மாற்றி மாற்றி பார்த்தார், அருகில் கிடந்த ஒரு குச்சியை எடுத்து படுத்திருந்த கன்று குட்டியை நோக்கி "சனியனே உன்னதான் முறையா சேர்க்க வேண்டிய இடத்திலே சேர்த்தாச்சுல்ல இன்னும் எதுக்கு இங்கே வந்து டேரா போடுற,சாவுற வரைக்குமா ஒனக்கு பொறந்த இடம் கேக்குது" என்று கன்றுக் குட்டியை அடித்து விரட்டிவிட்டு அப்படியே கூலாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு,"வாங்க வாங்க"என்று அக்கா பாட்டியை வறவேற்றார். விருந்தாளி பாட்டியும் எல்லாம் புரிந்தாலும் "எவ்வளவோ பார்த்துட்டோம் இத பார்க்க மாட்டோமா?"என்கிற ரேஞ்சில் எதையுமே கண்டுகொள்ளவில்லை.

*பாட்டிக்கும், அவரின் கணவரின் தம்பி மனைவிக்கும் இடையே ஏதோ பிரச்சனையில் நம்ம பாட்டியின் பிறந்த வீட்டைப் பற்றி சின்ன பாட்டி ஏதோ இழிவாக பேசிவிட்டார். பதிலுக்கு நம்ம பாட்டி எந்த வித ஆர்ப்பாட்டமின்றி ஒரே வார்த்தையில் அவரை கிளீன் போல்ட் ஆக்கினார். "உன்னை பொண்ணு பாக்க வந்தப்போ உங்க அப்பன் வீட்டு வைக்க(வைக்கோல்) போர அண்ணார்ந்து பார்த்தப்போ விழுந்த சுளுக்குதான் இன்னும் எடுபடல". இதை கேட்ட சின்ன பாட்டி கப்சிப்.காரணம் சின்ன பாட்டியின் டாடி வீட்டில்தான் நிலமே கிடையாதே, அப்படியிருக்க ஏது வைக்கோல் போர்(முன்னெல்லாம் கிராமத்தில் ஒருத்தர் எவ்வளவு பணக்காரர் என்பதை அறிய அவர் வீட்டு வைக்கோல் போரை பார்த்தால் தெரியுமென்பார்கள்).


*இன்னொரு சுவையான சம்பவம்,பாட்டியின் வீட்டிற்கு உறவினர் ஒருவர் ஏதோ அவசர வேலையாய் வந்துவிட்டு உடனே வீடு திரும்ப எத்தணித்தபோது, பாட்டியின் மகன் உறவினரிடம்"இருங்கண்ணே காலையிலே போகலாம் ரொம்ப நேரமாச்சு" என்றதற்கு உறவினரோ,"இல்ல தம்பி நான் பஸ்ல போயிடுறேன்" என்றதைக் கேட்ட பாட்டி,"ஏண்டா தம்பி, நீ பசுவுல போனது இருக்கட்டும் காளையிலே போகலாம்டா"என்று சிலேடையில் பேசி அசரடித்தார்.

*குடிப் பழக்கத்தால் 60 வயதிலேயே தாத்தா கடைசி நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருந்த போது ஒரு நாள் முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார், அதை பார்த்த பாட்டி "என்னத்த பாக்குற குடிக்காதைய்யா குடிக்காதைய்யா உடம்புல ஒன்னும் இல்லன்னு சொன்னப்பெல்லாம் பார்க்கல இப்போ என்னாத்துக்கு பாடி(body) பாக்குற, இனியா தேற போவுது" என்று அன்பை பொழிந்தார்.

*கிட்டத்தட்ட அதே சமயத்தில் வங்கியில் தாத்தாபேரில் இருக்கும் ஏதோ கடனுக்காக அவரிடம் கையெழுத்து வாங்க வந்திருந்த அதிகாரிகள் தாத்தாவிடம் "பெரியவரே மெல்லமா பேங்க் வரைக்கும் வரமுடியுமா"என கேட்க நம்ம பாட்டி "மெல்லமா வரமுடியுமாவா? அவரு வேகமா போறத்துக்குள்ள இருக்காரு, இப்போ அவரு எங்கிட்டு வர்ரது" என்றதும் அதிகாரிகள் கொஞ்சம் பாட்டியை பார்த்து மிரண்டுதான் போனார்கள்.

*ஒருமுறை ஏதோ சொத்து பிரச்சினையில் பாட்டியின் மகன் மேல் ஒருத்தர் வழக்கு தொடர்ந்ததையடுத்து பாட்டியின் மகனைத் தேடி வீட்டிற்கு போலிஸ் வந்து "உன் மகன் எங்கே"யென விசாரித்து கொண்டிருந்தனர், நம்ம பாட்டி போலிஸாரிடமும் வழக்கம் போல் அகட விகடமாய்ப் பேச, கடுப்பான போலிஸ்காரர் "ஏய் கிழவி ஓவரா பேசுன ஜீப்பிலே ஏத்திடுவேன்" என்று சொல்ல, அதற்கும் அசராத பாட்டி,"கொஞ்சம் இருய்யா நல்ல சேலையா கட்டிகிட்டு வரேன், எனக்கும் ரொம்ப நாளா இந்த வண்டியில எல்லாம் ஏறி பார்க்கணும்னு ஆச" என்றதைத் தொடர்ந்து தெரிச்சு ஓடினார்கள் போலிஸ்.

கொசுறு:இங்கே சொன்னது பாட்டியின் சாகசங்களில் மிகவும் சொற்பமே.